|
حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام : مصيبت و گرفتارى شما از همه مردم بيشتر است، زيرا مقام و مسند دانشمندان - اگر
بفهميد ( يا بنابر فرض اين كه لياقت آن را داشته باشيد ) - از دست شما گرفته
شده است و اين مصيبتها بدان جهت است كه رتق و فتق امور و اجراى احكام بايد به
دست دانشمندان خداشناسى باشد كه بر حلال و حرام خدا امينند. اما اين مقام و
منزلت از شما گرفته شده، بدان جهت كه شما از حق كنارهگيرى كرديد و با وجود
دليلهاى آشكار و واضح در سنت پيغمبر اختلاف كرديد. اگر شما در برابر آزار و
اذيت صبر و مقاومت مىكرديد و رنج و سختى را در راه خدا به جان مىخريديد، امور
الهى در دست شما قرار مىگرفت و منشأ و مرجع آنها شما بوديد. ولى شما ستمكاران
را بر مقام خود مسلط كرديد و امور الهى را به دست آنها سپرديد، در حالى كه آنان
به شبهات عمل مىكنند و شهوترانى را پيشه خود قرار دادهاند. و آنچه موجب قدرت
ستمكاران در اين امور شده، فرار شما از مرگ و دلخوشى به اين زندگى ناپايدار
است...
(تحف العقول، ص 238)
|
|
حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام : خداوندا، تو آگاهى كه آنچه انجام داديم، نه براى رقابت در كسب جاه و مقام بود و
نه براى چيزهاى پوچ و بيهوده دنيا، بلكه براى اين بود كه نشانههاى راه دينت را
ارائه دهيم و (مفاسد را) در شهرهاى تو اصلاح كنيم تا بندگان مظلوم تو در امنيت و
آسايش باشند و به احكام تو عمل كنند.
(تحف العقول، ص 239)
|
|
حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام : به درستى كه من بيهوده، گردنكش، ستمگر و ظالم حركت نكردم، بلكه براى اصلاح در
امت جدم محمد (ص) حركت كردم و مىخواهم امر به معروف و نهى از منكر كنم و به
روش جدم محمد (ص) و پدرم على بن ابىطالب (ع) رفتار كنم.
(بحار الانوار، ج 44، ص 329)
|
|
حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام : اگر دنيا باارزش شمرده شود، منزل آخرت و دار ثواب الهى باارزشتر و والاتر است.
و اگر بدن و جسم انسانها براى مرگ آفريده شده، به خدا سوگند كشته شدن انسان با
شمشير (شهادت) بهتر است.
و اگر رزق و روزى موجودات تقسيم شده و مقدر گرديده، زيباتر و نيكوتر آن است كه
انسان در طلب رزق و روزى كمتر حرص داشته باشد.
اگر جمع كردن اموال براى ترك كردن آن است، چرا انسان آزاده نسبت به اين چيزى
كه ترك كردنى است بخل بورزد.
(بحارالانوار، ج 44، ص 374)
|
|
حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام : واى بر شما اى پيروان آل ابىسفيان، اگر دينى نداريد و از معاد و روز قيامت
نمىترسيد، پس لااقل در دنيا آزاده و جوانمرد باشيد.
(بحار الانوار، ج 45، ص 51)
|
|
حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام : عدهاى از روى طمع عبادت خدا مىكنند، اين عبادت سوداگران است، و جمعى از ترس
بندگى خدا مىكنند، اين عبادت بردگان است، و برخى به انگيزه شكر خدا را عبادت
مىكنند، اين عبادت آزادمردان و بهترين عبادتهاست.
(بحار الانوار، ج 78، ص 117)
|
|
حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام : آگاه باشيد كه يكى از نعمتهاى الهى بر شما حاجات و نيازهاى مردم به شما است،
پس از اين نعمتها بيزار نشويد كه برمىگردند و به جاى ديگر مىروند.
(بحار الانوار، ج 78، ص 121)
|
|
حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام : اى مردم، عبرت بگيريد از آن نكوهشهايى كه خداوند به منظور پند و اندرز دوستانش
از علماى يهود كرده است، آن جا كه مىفرمايد: "چرا روحانيون و علماى آنها (يهود)
را از سخنان گناهآلود جلوگيرى نكردند؟" و فرموده: "آن گروه از بنىاسرائيل كه كافر
شدند، (به زبان داوود و عيسى بن مريم) لعنت شدند"، تا آن جا كه مىفرمايد: "چه
كارهاى ناپسندى كه انجام مىدادند". بدين جهت خدا بر آنان عيب گرفت كه از
ستمگرانى كه در برابرشان بودند، فساد و اعمال ناروا مىديدند و آنان را منع
نمىكردند، چون به آنچه از ستمگران به آنان داده مىشد، چشم طمع داشتند و از عواقب
اعتراضها بيم داشتند، با اين كه خداوند فرموده: "از مردم نترسيد، از من بترسيد"،
و نيز فرموده: "مردان و زنان مؤمن دوست يكديگرند، به نيكى امر و از بدى نهى
مىكنند".
(تحف العقول، ص 237)
|
|
حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام : كسى كه براى جلب رضايت و خوشنودى مردم، موجب خشم و غضب خداوند شود، خداوند او
را به مردم وامىگذارد.
(بحار الانوار، ج 78، ص 126)
|
|
حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام : بترس از ستم كردن بر كسى كه به جز خدا ياورى ندارد.
(بحار الانوار، ج 78، ص 118)
|
|
<< شروع < قبل 1 2 3 بعد > پایان >>
|
| صفحه 11 - 20 از 30 |
