اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبا عَبْدِاللّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنآئِكَ عَلَيْكَ مِنّى سَلامُ اللّهِ اَبَداً ما بَقيتُ وَ بَقِىَ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ وَلا جَعَلَهُ اللّهُ اخِرَالْعَهْدِ مِنّى لِزِيارَتِكُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ

در اعمال حرم امام حسين از جمله اعمال اين روضه منوره دعاى مظلوم است بر ظالم يعنى سزاوار است از براى كسى كه از ظلم ظالمى مضطر شده باشد اين دعا را در آن حرم منور بخواند و دعا چنان است كه شيخ الطائفه رحمة الله عليه در مصباح متهجد در اعمال جمعه ذكر نموده فرموده مستحب است دعاى مظلوم را نزد قبر ابى عبد الله الحسين عليه السلام بخوانند و آن دعا اين است اللَّهُمَّ إِنِّي أَعْتَزُّ بِدِينِكَ وَ أَكْرُمُ بِهِدَايَتِكَ وَ فُلانٌ يُذِلُّنِي بِشَرِّهِ وَ يُهِينُنِي بِأَذِيَّتِهِ وَ يُعِيبُنِي بِوَلاءِ أَوْلِيَائِكَ وَ يَبْهَتُنِي بِدَعْوَاهُ وَ قَدْ جِئْتُ إِلَى مَوْضِعِ الدُّعَاءِ وَ ضَمَانِكَ الْإِجَابَةَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَعِدْنِي عَلَيْهِ السَّاعَةَ السَّاعَةَ پس خود را بر قبر بيندازد و بگويد مَوْلايَ إِمَامِي مَظْلُومٌ اسْتَعْدَى عَلَى ظَالِمِهِ النَّصْرَ النَّصْرَ آنقدر مكرر كند النصر را تا نفس منقطع شود شانزدهم از جمله اعمال در آن حرم دعايى است كه ابن فهد رحمة الله عليه در عدة الداعي از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمودند: هر كه از براى او حاجتي باشد بسوى خداوند عز و جل پس بايستد در نزد سر امام حسين عليه السلام و بگويد يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّكَ تَشْهَدُ مَقَامِي وَ تَسْمَعُ كَلامِي وَ أَنَّكَ حَيٌّ عِنْدَ رَبِّكَ تُرْزَقُ فَاسْأَلْ رَبَّكَ وَ رَبِّي فِي قَضَاءِ حَوَائِجِي بدرستيكه حاجت او برآورده مى‏شود إن شاء الله تعالى هفدهم از جمله اعمال دو ركعت نماز است در آن حرم مطهر نزد سر مقدس با سوره الرحمن و سوره تبارك سيد بن طاوس روايت كرده كه هر كه اين نماز را بخواند خداوند منان مى‏نويسد براى او بيست و پنج حجه مقبوله مبروره كه با رسول خدا صلى الله عليه و آله بعمل آورده باشد هيجدهم از جمله اعمال در آن قبه ساميه استخاره است و كيفيت آن چنان است كه علامه مجلسى نقل نموده و اصل روايت از كتاب قرب الإسناد حميرى است فرموده (به سند صحيح از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه: هر بنده كه در امرى از امور صد مرتبه طلب خير از خداوند عالميان بكند كه بايستد نزد سر حضرت امام حسين عليه السلام و الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَ سُبْحَانَ اللَّهِ بگويد و خدا را به بزرگوارى ياد كند و حمد و ثناى خدا بگويد چنانچه سزاوار او است و صد مرتبه طلب خير از خدا بكند البته حق تعالى آنچه خير او است در آن امر به او مى‏نمايد و پيش او مى‏آورد و موافق روايات ديگر طلب خير به اين نحو مى‏كند كه صد مرتبه مى‏گويد أَسْتَخِيرُ اللَّهَ بِرَحْمَتِهِ خِيَرَةً فِي عَافِيَةٍ) نوزدهم (شيخ اجل كامل ابو القاسم جعفر بن قولويه قمى رحمة الله عليه روايت كرده از حضرت صادق عليه السلام كه فرمود: هر گاه زيارت كرديد حضرت ابو عبد الله عليه السلام را ملازمت كنيد سكوت را مگر از خير و بدرستيكه ملائكه شب و روز از حفظه حاضر مى‏شوند نزد ملائكه كه در حائرند و مصافحه مى‏كنند با ايشان، ملائكه كه در حائرند جواب نمى‏دهند ايشان را از شدت گريستن و پيوسته مشغول گريه و زارى هستند مگر در وقت زوال شمس و وقت طلوع فجر كه در اين دو وقت ساكت مى‏شوند پس ملائكه حفظه منتظر مى‏شوند تا ظهر شود و تا فجر ظاهر شود كه در اين دو وقت با ايشان تكلم مى‏نمايند و ايشان سؤال مى‏نمايد از چيزهايى از امر آسمان) و اما مابين اين دو وقت ملائكه حائر نطق نمى‏كنند و از دعا و گريستن آرام نمى‏گيرند (و نيز از آن حضرت روايت كرده كه: حق تعالى چهار هزار ملك را موكل كرده است به قبر امام حسين عليه السلام ژوليده مو و گردآلود به هيئت اصحاب مصيبت مى‏گريند بر آن حضرت از طلوع صبح تا ظهر و چون ظهر مى‏شود چهار هزار ملك فرود مى‏آيند و آن چهار هزار ملك بالا مى‏روند پس پيوسته گريه مى‏كنند تا طلوع صبح) و احاديث به اين مضمون بسيار است و از اين روايات ظاهر مى‏شود كه گريستن بر آن حضرت در آن حرم مطهر محبوب بلكه شايسته است كه شمرده شود از اعمال آن بقعه مباركه كه بيت الاحزان شيعيان است گريستن و مرثيه خواندن براى آن حضرت و از حديثى كه مروى از صفوان از حضرت صادق عليه السلام است مستفاد مى‏شود كه تضرع ملائكه در درگاه خدا در لعنت كردن بر قاتلان امير المؤمنين و بر قاتلان امام حسين عليه السلام و نوحه كردن جنيان بر ايشان و گريه كردن ملائكه كه در دور ضريح امام حسين عليه السلام هستند و بسيارى اندوه ايشان به نحوى است كه اگر كسى آنها را بشنود خوردن و آشاميدن و خواب كردن بر او گوارا نخواهد بود و در حديث عبد الله بن حماد بصرى است كه حضرت صادق عليه السلام به او فرمود به من خبر رسيده كه گروهى مى‏آيند نزد قبر حسين عليه السلام از اطراف كوفه و مردمانى از غير ايشان و زنانى كه براى آن حضرت نوحه‏گرى مى‏كنند و اين در نيمه ماه شعبان است پس بعضى قرائت مى‏كنند و بعضى قصه مى‏خوانند يعنى كيفيت شهادت و سائر مصائب را ذكر مى‏نمايند و پاره‏اى نوحه‏گرى مى‏كنند و برخى مرثيه مى‏خوانند پس گفتم آرى فدايت شوم من مشاهده كرده‏ام پاره‏اى از آنچه بيان فرمودى پس فرمود حمد خداوندى را كه قرار داد در ميان مردم كسانى را كه به نزد ما مى‏آيند و ما را مدح مى‏كنند و مرثيه مى‏خوانند براى ما و قرار داد دشمن ما را كسانى كه طعنه مى‏زنند بر ايشان از خويشان ما يا از غير ايشان و تهديد مى‏نمايند ايشان را و زشت مى‏شمارند كارهاى ايشان را و در صدر همين حديث است كه هر كه به زيارت او مى‏رود بر او مى‏گريد و هر كه به زيارت او نمى‏رود بر مصيبت او اندوهناك مى‏باشد و دلش مى‏سوزد هر كه او را بياد مى‏آورد و ترحم مى‏كند هر كه نظر مى‏كند بسوى قبر پسرش در پايين پاى او افتاده در بيابانى كه خويشى و دوستى نزد او نيست و حق او را غصب كردند و جمع شدند جمعى از كافران و مرتدان از دين و ياورى يكديگر كردند تا او را كشتند و در بيابان دفن نكرده انداختند و منع كردند از او آب فراتى را كه سگان مى‏خوردند و ضايع كردند حق رسول خدا صلى الله عليه و آله را و وصيتى را كه در حق او و اهلبيتش كرده بود) (و نيز ابن قولويه روايت كرده از حارث اعور كه امير المؤمنين عليه السلام فرمود: پدر و مادرم فداى حسين شهيد در پشت كوفه به خدا قسم گويا مى‏بينم جانوران دشتى را از هر نوعى كه گردنها را كشيده‏اند بر قبر او و بر او گريه مى‏كنند شب را تا صباح فإذا كان كذلك فإياكم و الجفاء) و اخبار در اين باب بسيار است   < بعد   قبل > برگشت به قبل