اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبا عَبْدِاللّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنآئِكَ عَلَيْكَ مِنّى سَلامُ اللّهِ اَبَداً ما بَقيتُ وَ بَقِىَ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ وَلا جَعَلَهُ اللّهُ اخِرَالْعَهْدِ مِنّى لِزِيارَتِكُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ

روز اربعين روز بيستم روز اربعين و بقول شيخين روز رجوع حرم امام حسين عليه السلام است از شام به مدينه و روز ورود جابر بن عبد الله أنصاري است به كربلاء به جهت زيارت امام حسين عليه السلام و او اول زائر آن حضرت است و زيارت آن حضرت در اين روز مستحب است (و از حضرت عسكرى عليه السلام روايت شده كه فرمود: علامات مؤمن پنج چيز است پنجاه و يك ركعت نماز فريضه و نافله در شب و روز گزاردن و زيارت اربعين كردن و انگشتر بر دست راست كردن و جبين را در سجده بر خاك گذاشتن و بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ را بلند گفتن) و شيخ در تهذيب و مصباح زيارت مخصوصه اين روز را از حضرت صادق عليه السلام نقل كرده و ما إن شاء الله آن را در باب زيارات نقل خواهيم نمود   < بعد   قبل > برگشت به قبل