|
تقدیم به آستان ملکوتی ماه بنی هاشم حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام سپهسالارملک عشقبازی امیر سرزمین سرفرازی شقایق پوش دشت سرخ پیکار حسینش را سپهداری وفادار به کوی عشق آن سردار توحید شهیدستان دل را گشت خورشید شه آب آور اردوی عطشان که شد الگوی سرخ روزگاران رهاوردش سرود روشنایی و پژواک نگاه او خدایی علمدار سپاه بیقراران سراپا رهسپار کوی جانان چراغ افروز بزم باده نوشان صفابخش دل آتش نگاران امید آفتاب آل طاها حسین عشق را سردار و سقا سراپا،شور،ایمان،مهر،توحید سپاه عاشقان را نور امید امید سرفراز« پیر میدان » 1 شب افروز آ فتاب ماه رویان عقاب آسمان بیقراری و شیر بیشه های استواری چو بیتابی اطفال حرم دید نکرد او لحظه ای در عشق تردید که گلهای حرم بیتاب بودند عطش نوش نگاه آب بودند زمین و آسمان آذر فشان بود گلوی تیر و خنجر خون چکان بود بسان بحر آتش بود آن روز عطش جانسوز و سرکش بود آن روز گلوی اصغر شش ماهه سوزان و زینب بود بس گیسو پریشان درون خیمه گه آتش بپا شد قد زینب کمان از این بلا شد و چشمان حرم شد سوی سقا که آبی آورد آن ماه سیما چو در شط فرات آمد سپهدار عطش شد حمله آور بس شرربار و سوز تشنگی شد سایه گستر به جان بوفضایل میر لشکر به کف آبی گرفت آن پور حیدر که تا سازد گلوی خشک خود تر به ناگه یاد اطفال حرم کرد نظر بر خیمه ی شاه کرم کرد چراغ کوی مه رویان ابوالفضل و کاری کرد کارستان ابوالفضل تشر بر نفس زد باب الحواج که باشد این لقب در عشق رایج سپهر عشق را خورشید ایثار بسان ماه سرخی در شب تار زبهر عارفان تاج سر عباس بهشتی سیرتان را رهبر عباس چنین فرمود با خود شیر میدان امیر قلبها وان ماه تابان که یاران تشنه من سیراب ؟ هیهات و حتی قطره ای از آب ؟ هیهات در آن سوز عطشناک دقایق ننوشید آب پرچمدار عاشق و مشکش را لبالب کرد از آب به عزم خیمه گه بشتافت بیتاب در آن هنگامه ی سخت و نفس گیر عقاب آسمان سرخ تکبیر بشد آماج موج نیزه و تیر زسوی راهیان کوی تزویر در آن آماجگاه تیر و شمشیر بشد عباس را اینگونه تدبیر زبهر تشنگان آبی رساند که امر عشق را غافل نماند سپاه اهرمن نیرنگها کرد سوی عباس تیری را رها کرد وشد دست یمین پور حیدر جدا از جسم آن شیر دلاور جدا از پیکرش دست یمین شد از این غم خون دل ام البنین شد چو دست راست ازجسمش جدا شد به جنت اشکریزان مصطفی شد به دست چپ نظر فرمود عباس و مشکش را گرفت آن اشجع الناس به سوی خیمه سقا شد روانه ابوالفضل آن فروغ جاودانه ولی دشمن دوباره خدعه ها کرد سوی بازوی چپ تیری رها کرد و بازوی چپ سقا ی میدان جدا از پیکرش گردید یاران جدا شد آه دستانش زپیکر و شد غلطان به خون شهباز لشکر فسوسا هر دوبازویش قلم شد زمین و آسمان دریای غم شد در آن هنگامه مشکش را به دندان گرفت آن تابناک الگوی میدان ودشمن شد به ناگه حمله آور به سوی آن یل خورشیدپیکر به فرق همچو ماهش زد لعینی زخشم و کین عمود آهنینی ، به شط مشک سپیده سرنگون شد و جسم پاک سقا غرق خون شد زاسب آن نازنین روی زمین شد دل کروبیان از غم حزین شد چنین فرمود سقا با برادر ابوالفضل آن یل در خون شناور حسین من برادر را تودریاب یل در خون شناور را تو دریاب حسین آمد سر نعش برادر چنین فرمود با سقای لشکر که بعد از مرگ تو پشتم شکسته وچشم لحظه ها در خون نشسته سر عباس در دامان مولا و گشته خون چکان دامان مولا سرش را غرق بوسه کرد مولا حسین بن علی سردارتنها فرات این تا ابد همواره خونبار شده شرمنده ازروی علمدار دریغ از دست شد سقای مولا دریغا ودریغا و دریغا گل ام البنین فرزند حیدر سپاه عشق را سردار و سرور حسین بن علی را محرم راز به سوی عرش اعلا کرد پرواز دریغا بی برادر شاه دین شد حسین بی یاور و یار ومعین شد دوباره عزم میدان کرد مولا حسین فاطمه سر دار تنها از این غم شد قد آلاله ها خم دوباره قامت خیرالنسا خم زغم هفت آسمان در پیچ و تاب است دل عالم از این ماتم کباب است گلوی عشق زین غم زخمدار است قلم هم کربلا را خون نگار است به دشت کربلا گل کرد خورشید حماسه در حماسه نور جوشید زایثار ابوالفضل است آری درخت عشق گردید آبیاری بود ماه بنی هاشم هماره قرار قلبهای پاره پاره
1- پیر میدان اشاره به وجود نازنین حضرت ابا عبدلله الحسین علیه السلام می باشد. محمد رضا کوزه گر کالجی
|
