به نظر ما پاسخ بسيار روشن است و نياز به توضيح ندارد, امّا براي خالي نبودن عريضه به اختصارمعروض مي داريم بعد از رحلت نبي گرامي اسلام 7در سقيفهء بني ساعده , اسلام از مسير اصلي خود منحرف شد وخلفا و زمام داران غاصب به دل خواه خويش , قوانين آسماني را تحريف و تغيير داده و حدود الهي را تعطيل نموده يااجرا مي كردند.
اين انحراف در زمان بيست سال زمام داري معاوية بن ابي سفيان به اوج خود رسيد.
از از طريق زور و زر و تزوير توانست بدعت هايي در دين ايجاد كند و بازار فساد و تباهي راه بيندازد و بهترين وصالح ترين افراد و ياران علي 7را به شهادت برساند و چندين سال در منابر و مجامع امام علي 7را لعن كند و پسرشراب خوار و عياش و ميمون باز خود را ولعهد قرار بدهد!
فاجعه اين بود كه وي همهء كارهاي خود را توجيه ديني مي كرد و به نام اميرمؤمنان دست به اين كارها مي زد.
مهم تر از همه اين كه در اثر جو اختناقي كه به وجود آورده بود, كسي جرأت ابراز اعتراض نداشت .