سرّ عدم قيام سيدالشهداء اين بود كه انتظار فرصت بهتر و بيشتري را مي كشيد. اسلام تاكتيك و انتظار فرصت بهتر را جايز بلكه واجب مي داند. مسلماً فرصت بعد از مردن معاويه از زمان معاويه بهتر بود. امام در زمان خود معاويه نيز ساكت نبود، دائماً اعتراض مي كرد. به وسيلة نامه كه به معاويه نوشت حضوراً با او محاجّه كرد. اكابر مسلمين را جمع كرد و با آنها صحبت كرد. براي قيام به سيف، بهترين وقت را اين دانست كه صبر كند معاويه بميرد. امام قطع داشت كه معاويه يزيد را نصب كرده و بعد از مردن معاويه، مردم را به اطاعت از يزيد دعوت خواهند كرد. عليهذا از نظر امام خلافت يزيد چيز تازه و غير مترقّبي نبود.