تصوّر اين فرض كه امام حسين((عليه السلام)) به شهادت نرسد به دو صورت ممكن است:
نخست اينكه به شهادت نمى رسيد و به مقام و حكومت بر مسلمانان دست مى يافت، در اين صورت معلوم است حكومت امام معصومى مانند امام حسين((عليه السلام))- در مقايسه با خلافت شخص نالايق و فرومايه اى همچون يزيد - تا چه پايه مايه پيشرفت اسلام مى شد، ولى اگر به شهادت نرسيدن امام حسين((عليه السلام)) به اين صورت فرض شود (به فرض محال) كه حكومت و قدرت همچنان از آن يزيد و امويان باشد و آن حضرت با آنان - نعوذباللّه - سازش كند، در اين صورت اين جمله آن گرامى صادق است: «فَعَلَى اْلأِسلامِ السَّلامِ اِذبُلْيِتِ ألأْمَّة بِراع مِثْلِ يَزيدَ; بايد فاتحه اسلام را خواند آن گاه كه اسلام گرفتار زمامدارى همچون يزيد شود». در شرايطى كه حكومت در دست بنى اميّه و يزيد بود تنها عامل حفظ اسلام و رسوايى بنى اميّه، قيام و شهادت امام حسين((عليه السلام)) بود.