امام حسين((عليه السلام)) در اين باره سخنى دارند كه در روز عاشورا و در ضمن خطبه اى فرموده اند. آن جمله چنين است:
«اَلا وَ اِنَّ الدَّعى اِبْنُ الدَّعى قَدْرَ كَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ: بَيْنَ الَثّلَةِ وَ الذَّلَةِ وَ هَيْهاتَ مِنَّا الذَّلَّةَ اَبَى اللهُ لَنا ذلِكَ وَ رَسُولُهُ وَ الْمؤمِنُونَ وَ حُجُورٌ طُهِرَتْ وَ اُنوفٌ حمية و نفوس ابية مِنْ ان نوثر طاعَةَ اللّئِام عَلى مَصارعِ الْكِرامِ; آگاه باشيد كه زنا زاده پسر زنازاده مرا در ميان دو چيز مخيّر كرده است: مرگ و خوارى، و هيهات كه ما خوارى را بپذيريم، نه خداوند و نه پيامبر و نه مؤمنان راستين و نه اجداد پاك و نه پروردگان دامنهاى پاك و نه نفوس ما روا مى دارد كه ما طاعت فرومايگان را بر مرگ شرافتمندانه برگزينيم».