اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبا عَبْدِاللّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنآئِكَ عَلَيْكَ مِنّى سَلامُ اللّهِ اَبَداً ما بَقيتُ وَ بَقِىَ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ وَلا جَعَلَهُ اللّهُ اخِرَالْعَهْدِ مِنّى لِزِيارَتِكُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ
 
 
چرا اگر امام حسين قيام نمي كرد اسلام از بين مي رفت بالاخره مردم نماز و روزه خود را انجام مي دادند حج مي رفتند قرآن هم كه تحريف نشده بود و ظاهرشان خوب بود تازه بعد از سرنگوني يزيد و بني اميه باز اوضاع خيلي فرق نكرد افراد ستمكار ديگري به قدرت رسيدند كه ائمه ما را به شهادت مي رساندند. چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط ebr_ali@yahoo.com   


نخست بايد دانست اسلام داراي ظاهر و باطن است و آنچه مهم مي باشد حقيقت اسلام است كه عبوديت خدا و عدالت در جامعه دو ركن اساسي آن مي باشد آنچه بني اميه و تمام دشمنان در پي آن بودند ظاهر اسلام است و آنچه پيامبر اسلام(ص) و خاندان پاك او تا قيام حضرت حجت (عج) در پي آن هستند اصلاح جامعه بشري با نهادينه كردن دو عنصراساسي عبوديت و عدالت است كه قيام امام حسين (ع) است اين فرياد در طول و عرض تاريخ طنين انداز كرد و شور در همگان ايجاد كرد تا با «شوق» ظهور حضرت حجت(ع) به كمال نهايي خود برسد.
براي مطالعه بيشتر ر.ك: حماسه حسيني (دوره 3 جلدي) تفكر شهيد استاد مطهري تهران، نشر صدرا
قيام و انقلاب مهدي (ع) از ديدگاه فلسفه تاريخ تفكر شهيد استاد مطهري تهران، نشر صدرا

 
< بعد   قبل >
   

 

   
 
 
  شبکه اطلاع رسانی امام حسین علیه السلام