افسوس امیر قلبها را کشتند                       خورشید سپهر هل اتی را کشتند   
 از کوفه صدای یا علی می آمد                  فریاد رس شاه و گدا را کشتند
در کوفه صدای قد قتل می پیچید           ((خاکم به دهن))1 شیر خدا را کشتند
گویی که بپا قیامتی کوچک شد                   دردا که ستون انما را کشتند
پیچیده ندا به گوش گریان فلک                 ای وای شه ملک بقا را کشتند
اندوهگنانه عرشیان می گفتند                     بازوی عدالت خدا را کشتند
آن روز شکست قلب محزون زمان               یعنی که ابر مرد دعا را کشتند
در کوفه سرشک بی کسی جاری شد          دردا پدر جود و سخا را کشتند
در سوگ علی عرش خدا لرزان است        چون سایه ی تابان خدا را کشتند
پیوسته سزاست رخت ماتم پوشیم              زیرا که شه صدق و صفا را کشتند
فریاد یتیمی یتیمان جاریست                       یا حضرت حق علی ما را کشتند
با خنجر آلوده به زهری جانکاه                      آن محرم راز انبیا را کشتند
اف باد براین مسلمانی اف                        با نام خدا قلب  خدا را کشتند
آن نادر دهر ناطق قرآن را                           مظلوم ترین امام ما را کشتند
از سوز جگر قنبر ثانی گوید:                        آیینه ی ذات کبریا را کشتند
جاوید زمان نام شه مردان است:              گرچه به جفا بحر صفا را کشتند

                                       ساری – شهریور ماه 87
1- تعبیر خاکم به دهن وامی است از شاعر معاصر محمدرضا سهرابی نژاد

Write Comment
Please keep the topic of messages relevant to the subject of the article. Personal verbal attacks will be deleted. Please don't use comments to plug your web site. Such material will be removed. Just ensure to *Refresh* your browser for a new security code to be displayed prior to clicking on the 'Send' button. Keep in mind that the above process only applies if you simply entered the wrong security code.
Name:
E-mail
Comment:
Code:*
	I wish being prevented by email of the comments which will follow

Be first to comment this article